Stil zit ik aan de kant
van het land
m’n roggeland
het zweet loopt over mijn rug
in de verte danst een mug
boven de laatste korenbloem
als een vervaagde kleuren roem
van het boerenland
m’n dromenland
stil staar ik over het weidse land
in gedachten voel ik het zachte zand
weg glijden tussen de vingers van m’n hand
en opgenomen door de wind
waait het weg als een golvend lint
‘k zie mezelf nog even meegaan als kind
terwijl mijn vader de laatste garve bint
op het boerenland
m’n dromen land
stil zit is zo aan de kant
en voel die diepe band
zo ver weg ..maar ook dicht bij
maakt me dat wat angstig..maar ook weer blij
nog even ben ik dat onbezorgde kind
met klepperende klompen over ’t aangeharkte grind
opa .. opa…!! En met een zucht
kom ik langzaam weer terug
uit m’n dromenland
daar aan de kant van het boeren land
jan
| 
